Buongiorno

Benvenuto

Welkom op onze web-log. Wij zijn de familie Jeurissen. Ons gezin bestaat uit papa Eelco, mama Jenny, onze peuter Eppo en dreumes Nout. Dan hebben wij ook nog eens drie katten: Doortje, Jip en Joep. Sinds de geboorte van Eppo houden wij een web-log bij. Hierop kunnen jullie alle grote en kleine gebeurtenissen uit ons leven lezen. Zoals de titel al doet vermoeden zijn wij gek van italië. Daarom kunnen jullie hier zo nu en dan ook iets over Italië lezen. Het zou leuk zijn als jullie een reactie nalaten, dan kunnen de kinderen dit later lezen. 

Veel plezier, Eelco, Jenny, Eppo & Nout

Update nummer zoveel(oeioeioei te laat....)

Het is al weer een hele tijd geleden dat we van ons hebben laten horen en wat is er in die tijd een hoop gebeurd; Het is kerstmis geweest en we hebben een hoop mooie cadeau's gehad, baby Timo ons neefje in België is 1 jaar geworden, we zijn naar de winterefteling geweest, Nout is van de trap gevallen. Te veel om op te noemen, dus de komende dagen in gedeeltes een update....Hieralvast wat foto's:

nog wat leuke uitspraken

Eppo ziet opa aan komen lopen en roept heel hard: Hé oma daar is jouw vriend! Sinds kort is Eppo erg bezig met het verschil tussen jongens en meisjes. Laatst dacht hij de oplossing te hebben gevonden en zei hij tegen mij: "Mama, jouw piemel zit verstopt!"

Nout begint steeds meer woordjes te zeggen. Deze week zei hij zijn eerste zinnetje en drie keer raden wat dat was: "Wat doe je!" Nee he, nu hebben we twee mannen die dat een hele dag roepen!

Beter laat dan nooit!

Helaas door de drukte hebben jullie het sintberichtje gemist, maar dit filmpje willen we jullie niet onthouden. We hebben een supermiddag gehad met de hele familie bij elkaar en bezoek van een lief pietje!

Opa Thuis

Vrijdag is opa weer thuis gekomen! Van de longarts mocht opa lekker in zijn eigen bed gaan slapen. Het zal wel even wennen zijn met al die extra spullen om hem heen, maar er gaat niets boven je eigen bed en lekker thuis herstellen!

's Middags zijn we meteen even op bezoek geweest; toen papa zei dat we naar opa gingen en dat hij weer thuis was zei Eppo: Dan hoeft opa geen slangetje meer! Maar (helaas) moest papa uitleggen dat opa die voorlopig nog even nodig heeft. Toen we bij Opa en Oma aankwamen, kreeg opa natuurlijk een dikke kus en knuffel. Wel moesten we even oefenen om over opa zijn slangetje heen te springen want die ligt door de kamer heen en dat is nog wel eens lastig....

Sneeuwpret

Toen er donderdag zoveel sneeuw was gevallen, wilden papa en mama toch wel snel een slee halen om te gaan sleeën met ons. Maar meer mensen hadden dat idee en bij de Formido konden we nog net de laatste wegkapen. Al met al waren we zo laat, dat we nog maar een half uurtje konden sleeën omdat mama naar haar werk moest.

Opa is ziek

Het blijft akelig stil op onze web-log. Dat komt niet omdat we niets te vertellen hebben...hoe kan dat ook anders in december, maar we hebben er even niet de tijd en aandacht voor. Inmiddels ligt opa Jeurissen al een week in het ziekenhuis. Dit was toch wel even schrikken. We roepen al heel lang met zijn allen dat het niet goed gaat met opa en eindelijk vond opa het vorige week zelf tijd om naar het ziekenhuis te gaan voor een onderzoek. Hij was echter te zwak om dit onderzoek uit te voeren en bleek nog maar 67 procent zuurstof in zijn bloed te hebben. Daarom moest opa meteen blijven en krijgt hij zuurstof. Na een paar spannende dagen is vastgesteld dat opa longfibrose heeft. Er kan weinig onderzocht worden w.b.t. de oorzaak, omdat deze ingrepen nu te zwaar zijn voor opa en daar te veel risico's aan hangen. opa krijgt nu veel medicijnen in de hoop dat zijn situatie verbeterd of in ieder geval niet verslechterd. Het is nog heel onduidelijk hoe dit zich verder zal ontwikkelen. Voorlopig moet opa in ieder geval dag en nacht aan het zuurstof. Ook als hij over een tijdje naar huis mag. Zaterdag mochten Eppo en Nout voor het eerst mee naar het ziekenhuis. We hadden Eppo een beetje voorbereid op het slangetje. Eerst zei hij dat dit echt niet mocht. Ik heb toen uitgelegd dat opa anders heel snel moet hijgen en dat hij met het slangetje beter adem kan halen en dat de dokter dit heeft gedaan. Eppo vertelde toen op de achterbank dat hij dan de volgende keer zijn dokterskoffer mee wilde nemen om opa beter te maken. In het ziekenhuis zag hij dat er heel veel mensen waren en zei hij dat hij ze allemaal beter ging maken. Eppo reageerde verder niet veel op het slangetje. Toch lijkt het de kinderen wel veel te doen. Eppo is wat jengelig en hangerig en Nout heeft enorme driftbuien. Al mijn spullen vliegen letterlijk door de woonkamer. Ze zullen de spanningen wel aanvoelen. Ook moet ik oppassen met wat is zeg. Zo zei ik vanmiddag nadat Eppo in één teug zijn beker had leeggedronken: zo je moet er helemaal van hijgen. Hij riep meteen verschrikt dat hij niet hoefde te hijgen en liep snel weg. Achteraf realiseerde ik me dat ik had verteld dat opa een slangetje had tegen het hijgen...ik heb maar meteen uitgelegd wat ik bedoelde en gelukkig werd Eppo weer rustig. Hopelijk knapt opa wat op, maar het blijven spannende dagen!

leuk taalgebruik

Nout maakt sprongen vooruit. Hij leert iedere dag woorden bij, zoal pakken (bijvoorbeeld zijn kroel!), kaas (pindakaas), buik (waar de pindakaas in verdwijnt! en zijn eigen naam "Tout". Nout zijn favouriete woord  is momenteel baby. van een plaatje vindt hij baby's o zo schattig, maar zodra hij er één in het echt ziet, verliest hij spontaan al zijn woorden is is hij sprakeloos!

Eppo was al snel een enorme kletser. Maar ja als je heel veel woorden kent, dan gooi je er wel eens een paar door elkaar. Zo riep Eppo laatst wijzend naar de grond: Pas op Nout daar ligt mosterd (mos) en mama's borsten zijn ineens borstels!

Hoera, Sinterklaas is er weer!

Vandaag kwam Sinterklaas aan met de boot. We waren al heel de week druk geweest met knutselen en we zijn erg trots op het resultaat! Nout heeft nog snel een tukkie gedaan en toen zijn we naar de haven gegaan. Hier hebben we heel veel liedjes gezongen. De pieten wisten de weg niet meer, dus wij moesten zo hard zingen zodat ze ons konden horen. Gelukkig heeft de Sint ons nog gevonden. De pieten gaven ons pepernootjes en Sint vertelde dat we allemaal onze schoen mochten zetten. Eppo was daarna toch wel heel moe en papa en mama kwamen erachter dat het overslaan van een middagslaapje niet helemaal zonder consequenties is! Dan maar snel koken, eten en in bad en dan...schoen zetten en slapen. Nu maar hopen dat er morgen iets lekker is zit!

Liefs Eppo en Nout

Update van Eppo

Natuurlijk is Eppo ook groter geworden en veranderd zijn gezichtje, maar de grootste verandering bij Eppo zit hem wel in zijn fantasiewereld. Ineens zitten er draken en tijgers op zijn kamer. Ook laat hij steeds meer fantasiespel zien. Zo gaat hij regelmatig picknicken of naar een restaurantje! Goh, hoe zou die jongen er toch bij komen? Eppo wil heel graag naar school. Mama vindt echter 2 1/2 dag kinderdagverblijf wel genoeg! Daarom hebben we maar een compromis gesloten: Eppo mag op zaterdagochtend naar de gymschool. Op deze manier denkt hij dat hij naar school gaat en heeft hij ook eens iets helemaal voor zichzelf zonder zijn broertje. Eppo vindt het geweldig bij gymnatiekvereniging Alpha. Helaas heeft onze camera het begeven, dus op beelden moeten jullie nog even wachten. Eppo is het enige jongetje en de jongste, maar dat alles kan hem niet deren. Hij klimt helemaal naar boven in het klimrek en heeft grote pret tijdens de spelletjes. Zaterdag mag hij als een pietje komen gymen. Wat ook heel knap is van Eppo, is dat hij heel goed in zijn eigen bed blijft slapen. Hij vindt zijn nieuwe kamer heel mooi. Even was het wennen, maar nu slaapt hij er heerlijk. Hij weet dat hij pas in het grote bed mag komen liggen als papa opgestaan is. Eppo heeft hier zijn eigen oplossing voor bedacht. Hij stond laatst om 02.00uur aan ons bed met de mededeling dat papa er maar uit moest en moest gaan werken!

Update van Nout

Nout heeft de afgelopen maanden enorme sprongen gemaakt. Net na zijn eerste verjaardag zette hij zijn eerste stapjes. Het leek wel of Nout ineens dacht: "O zo moet het, want twee weken later begon hij al te rennen en nu wordt er inderdaad iedere dag tikkertje gespeelt met Eppo. Met praten lijkt het het zelfde te gaan. Noemde hij eerst nog papa en mama steeds verkeerd (mama was papa en andersom) en betekende baboe "Eppo" nu begint Nout ineens een heel vocabulaire te krijgen:

tactor (tractor), Falle (gevallen), tauto (auto), trein, koekie, dinken (drinken), lallo (hallo), doei, dag, Opa, koel (kroel), enz.

Hij lijkt wel iedere dag woordjes bij te leren. Nout heeft in het nieuwe huis een eigen kamertje gekregen en heeft geleerd om uit te slapen! Helaas heeft hij alleen het extra uur van de wintertijd nog niet ingehaald!

Momenteel is Nout erg moe en ziet hij er niet zo goed uit. Hij is erg kort in de kar en Eppo moet dit vaak ontgelden. Voor de zekerheid gaan we binnenkort naar de kinderarts met hem. Dit omdat hij nog steeds een ruisje bij zijn hart heeft. Ik raak er erg gespannen van om steeds als Nout moe of niet lekker is te denken: "Zou het zijn hartje zijn". Dat is altijd zo leuk van consultatiebureaus. Aan de ene kant zeggen ze dan : "We horen en ruisje, maar het zal we niets zijn" en aan de andere kant zeggen ze: "Als hij nou toch snel buiten adem is of moe, moet je wel aan de bel trekken." Na ruim een jaar is er nog steeds geen duidelijkheid. Toch maar even naar de huisarts geweest. Haar leek het ook verstandig om het na te laten kijken. Zij hoorde ook nog een ruisje. Dit hoeft niets te betekenen, maar het is fijn om uit te sluiten. Gisteren maakte ik me ineens enorm druk. Nu bekijk is de situatie veel feitelijker: Meestal wil een ruisje niets zeggen. Waarschijnlijk is het gewoon mijn ongerustheid en het is fijn dat straks bevestigd wordt dat er niets aan de hand is en ik er niet meer aan hoef te denken.