Nout heeft de afgelopen maanden enorme sprongen gemaakt. Net na zijn eerste verjaardag zette hij zijn eerste stapjes. Het leek wel of Nout ineens dacht: "O zo moet het, want twee weken later begon hij al te rennen en nu wordt er inderdaad iedere dag tikkertje gespeelt met Eppo. Met praten lijkt het het zelfde te gaan. Noemde hij eerst nog papa en mama steeds verkeerd (mama was papa en andersom) en betekende baboe "Eppo" nu begint Nout ineens een heel vocabulaire te krijgen:
tactor (tractor), Falle (gevallen), tauto (auto), trein, koekie, dinken (drinken), lallo (hallo), doei, dag, Opa, koel (kroel), enz.
Hij lijkt wel iedere dag woordjes bij te leren. Nout heeft in het nieuwe huis een eigen kamertje gekregen en heeft geleerd om uit te slapen! Helaas heeft hij alleen het extra uur van de wintertijd nog niet ingehaald!
Momenteel is Nout erg moe en ziet hij er niet zo goed uit. Hij is erg kort in de kar en Eppo moet dit vaak ontgelden. Voor de zekerheid gaan we binnenkort naar de kinderarts met hem. Dit omdat hij nog steeds een ruisje bij zijn hart heeft. Ik raak er erg gespannen van om steeds als Nout moe of niet lekker is te denken: "Zou het zijn hartje zijn". Dat is altijd zo leuk van consultatiebureaus. Aan de ene kant zeggen ze dan : "We horen en ruisje, maar het zal we niets zijn" en aan de andere kant zeggen ze: "Als hij nou toch snel buiten adem is of moe, moet je wel aan de bel trekken." Na ruim een jaar is er nog steeds geen duidelijkheid. Toch maar even naar de huisarts geweest. Haar leek het ook verstandig om het na te laten kijken. Zij hoorde ook nog een ruisje. Dit hoeft niets te betekenen, maar het is fijn om uit te sluiten. Gisteren maakte ik me ineens enorm druk. Nu bekijk is de situatie veel feitelijker: Meestal wil een ruisje niets zeggen. Waarschijnlijk is het gewoon mijn ongerustheid en het is fijn dat straks bevestigd wordt dat er niets aan de hand is en ik er niet meer aan hoef te denken.
Laatste reacties